Kiła
Kiła, zwana również syfilisem, to dość popularna z chorób wenerycznych. Wywołuje ją bakteria z rodzaju krętek blady. Wyróżnia się kiłę wrodzoną i nabytą. W tym pierwszym przypadku dziecko może się zarazić chorobą już w łonie matki, a sama infekcja jest bardzo groźna dla jego życia. Dlatego też ważna jest odpowiednia profilaktyka w ciąży.
Kiłę można również nabyć poprzez stosunek seksualny, a nawet pocałunek. Pierwsze objawy syfilisu łatwo przeoczyć, ponieważ najczęściej sprowadzają się do niewielkiej zmiany w miejscu przeniknięcia bakterii, tzn. w jamie ustnej, na członku, okolicach pochwy lub odbytu. Gdy kiła jest nieleczona, w kolejnej fazie, po kilku tygodniach, może wystąpić gorączka, bóle stawów, wysypka na wnętrzach dłoni i stóp, utrata wagi. Najpoważniejszą komplikacją po zarażeniu jest zapalenie mózgu oraz śmierć. Leczenie kiły jednak nie jest skomplikowane i polega na podaniu antybiotyku. Pamiętaj jednak o odpowiedniej reakcji i regularnych badaniach pod kątem kiły.
Rzeżączka
Rzeżączka, inaczej gonorrhea, to kolejna choroba wywoływana przez bakterie. Tym razem winowajcą jest tu szczep znany jako dwoinki rzeżączki. Zarazić się nią można poprzez stosunek płciowy oraz używanie tych samych środków higieny. Rzeżączkę trudno wykryć, ponieważ często nie daje wyraźnych objawów. Mogą jednak wystąpić:
-
swędzenie genitaliów;
-
dyskomfort, ucisk podczas stosunku;
-
ból podczas oddawania moczu;
-
wydzielina z pochwy lub członka w kolorze od białego, po żółty i zielony.
Nieleczona choroba może zaatakować narządy rodne i doprowadzić do bezpłodności. Leczenie rzeżączki odbywa się za pomocą antybiotykoterapii.
Chlamydioza
Chlamydia lub chlamydioza to choroba, którą wywołują bakterie chlamydia trachomatis. Najczęściej zakażają się nią osoby młode i aktywne seksualnie, które nie stosują zabezpieczeń. Podobnie jak w przypadku rzeżączki, chlamydia jest chorobą skąpoobjawową. Mogą jednak pojawić się żółte lub zielonkawe upławy, ból podczas stosunku lub ogólne dolegliwości bólowe w dolnej partii brzucha. Chorobę leczy się antybiotykami.
Chlamydia jest szczególnie groźna dla kobiet w ciąży. Zarażone nią dziecko może urodzić się z infekcjami oczu lub całkowitą ślepotą.
Rzęsistkowica
Za wywołanie tej choroby wenerycznej odpowiadają pierwotniaki trichomonas vaginalis. Znacznie częściej bytuje on w żeńskich drogach moczowo-płciowych. Do infekcji dochodzi nie tylko poprzez kontakt seksualny, ale również używanie tego samego ręcznika, a nawet kąpiel w tej samej wodzie. W ostrej postaci rzęsistkowicy pojawiają się następujące objawy u kobiet:
-
ból i pieczenie genitaliów;
-
żółto-zielone upławy, czasem pieniste, o brzydkim zapachu;
-
parcie na pęcherz;
-
bóle w podbrzuszu.
U mężczyzn oprócz bólu i swędzenia mogą pojawić się dreszcze, gorączka oraz obrzęk.
Zakażenie rzęsistkowicą sprzyja innym zakażeniom wenerycznym, dlatego ważne jest skuteczne leczenie. To odbywa się pod okiem specjalisty. Lekarz zazwyczaj podaje choremu metronidazol. Przy czym ważne jest poddanie leczenia również partnerów seksualnych oraz osób z najbliższego otoczenia, np. rodziny, współlokatorów.
Opryszczka narządów płciowych
Opryszczkę narządów płciowych wywołują wirusy HSV – te same szczepy, które odpowiadają za wywołanie opryszczki jamy ustnej. Do zakażenia może dojść np. podczas seksu oralnego z osobą zakażoną wirusem HSV.
Głównym objawem choroby są pęcherze, czasem bolesne oraz powodujące swędzenie. Znikają samoistnie po ok. 2 tygodniach, ale mogą one nawracać w okresach obniżonej odporności.
Niestety nie istnieje lek na opryszczkę narządów płciowych, lecz lekarz może przepisać leki, które zmniejszają transmisję wirusa oraz objawy.
Wirus brodawczaka ludzkiego HPV
Choroba wywołana przez wirus brodawczaka ludzkiego HPV powoduje wystąpienia tzw. kłykcin dolnych – brodawek, które występują w jamie ustnej, okolicach odbytu i narządów płciowych. Spośród 100 znanych odmian wirusa, ok. 30 z nich przekazywanych jest poprzez stosunek płciowy.
Nieleczone brodawki mogą przekształcić się w zmiany o kalafiorowatym wyglądzie. Można je usunąć, stosując odpowiednie maści, lecz nie można całkowicie pozbyć się wirusa HPV. Należy pamiętać, że niektóre jego odmiany mogą prowadzić do powstania nowotworów szyjki macicy, pochwy lub odbytu.
Przed poważnymi komplikacjami zdrowotnymi wywołanymi przez wirusy HPV chronią szczepienia. Ważna jest również profilaktyka i prawidłowa higiena.
Najczęstsze objawy chorób wenerycznych
Zastanawiasz się, jak rozpoznać chorobę weneryczną? Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, ponieważ część zakażeń może być bezobjawowa lub przypominać drobne infekcje intymne. Należy jednak pamiętać, że niektóre choroby wywołują również objawy wykraczające poza obszar genitaliów.
Do najczęstszych objawów chorób wenerycznych należą:
-
upławy;
-
ból w podbrzuszu;
-
ból podczas stosunku;
-
swędzenie sromu, okolic odbytu, członka;
-
ropna wydzielina z członka, pochwy;
-
parcie na pęcherz;
-
pieczenie podczas oddawania moczu;
-
powiększenie węzłów chłonnych, szczególnie pachwinowych;
-
grudki, pęcherzyki wokół narządów płciowych.
Profilaktyka chorób przenoszonych drogą płciową
Dawniej choroby weneryczne siały śmiertelne żniwa wśród światowej populacji. Chociaż dziś leczenie STD jest na znacznie wyższym poziomie, wciąż wczesne wykrywanie pozwala na większe szanse na powrót do zdrowia.
Najskuteczniejszą ochroną przed chorobami wenerycznymi jest abstynencja seksualna lub ograniczenie się do jednego wiernego partnera. Kolejnym sposobem jest oczywiście odpowiednia ochrona podczas uprawiania seksu genitalnego, analnego oraz oralnego. Wiele osób zastanawia się, czy prezerwatywa chroni przed chorobami wenerycznymi. Z pewnością jest to skuteczny środek zapobiegający infekcjom przenoszonym przez płyny – nasienie, krew. Z drugiej strony w przypadku chorób transmitowanych przez skórę, jej skuteczność jest mniejsza.
Coraz głośniej mówi się również o szczepieniach ochronnych, zwłaszcza w przypadku wirusa HPV, a także wirusowego zapalenia wątroby typu B. Chociaż szczepionka nie zapobiega całkowitemu zakażeniu, to zmniejsza ryzyko powikłania wywołanymi przez wirusy chorobami.
Również regularnie wykonywane badania przesiewowe mogą pomóc w odpowiednio wczesnej reakcji w przypadku zakażenia. Pamiętaj, że warto rozmawiać o przebytych chorobach z partnerami seksualnymi. Choć często jest to temat tabu lub powód do wstydu, przełamanie się zwiększa wasze szanse na zachowanie zdrowia.
Zadbaj o swoje zdrowie!
Żadna choroba nie jest na tyle wstydliwa, by ryzykować własnym życiem. Reaguj, gdy zauważysz u siebie objawy choroby wenerycznej, lub podejrzewasz o nią swojego partnera seksualnego. Nie bój się również rozmawiać o infekcjach, zwłaszcza ze swoim lekarzem. W aptece lek24.pl znajdziesz nie tylko preparaty zmniejszające dolegliwości schorzeń intymnych, lecz również środki zapobiegawcze w postaci prezerwatyw.
